صداوسیما چه کرد که مردم به سمت رسانه‌های بیگانه و فضای مجازی رفتند؟

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:

اگر هر تصمیمی به جای نقد براساس منافع ملی، به میدان تسویه‌حساب جناحی تبدیل شود، نتیجه از پیش روشن است؛ آنچه آسیب می‌بیند اعتماد عمومی است.

مردم حق دارند بدانند هزینه هر تصمیم چیست و چرا یک گزینه بر دیگری ترجیح داده شده است.

وقتی فقط یک روایت رسمی مجال طرح پیدا کند، روایت‌های رقیب در بیرون از رسانه داخلی مرجعیت می‌یابند.

رسانه ملی به جای میدان گفت‌وگو، به تریبون روایت یک‌سویه هیجانی تبدیل شده و بخشی از جامعه برای فهم واقعیت به رسانه‌های معاند رجوع می‌کند.

اعتماد زمانی شکل می‌گیرد که مخاطب احساس کند صدایش شنیده می‌شود و امکان مقایسه روایت‌ها را دارد.

بخش بزرگی از جامعه خواهان حفظ امنیت، کاهش هزینه‌ها و حل مسائل از مسیر عقلانیت و گفت‌وگوست.

ایران بیش از کمبود فرصت، از فرصت‌سوزی آسیب دیده است. سرمایه اصلی جنگ، احساس مسئولیت مشترک ایرانیان بود که حفظ آن نیازمند ترجیح منافع ملی بر رقابت‌های جناحی است.

اگر پساجنگ به فرصت اصلاح حکمرانی تبدیل شود، هزینه مردم به سرمایه آینده بدل می‌شود؛ در غیر این صورت، باز هم از فرصت از دست‌رفته سخن خواهیم گفت.