اولین قصه گو خداوند است که در قرآن کریم برای انسان قصه گفت و وجودش را با این قصه عجین کرد و به انسان یاد داد که می تواند قصه بگوید.
قصه ها را با زبانی شیوا روایت کرد تا چراغی برای رسیدن انسان به مقام انسانیت و رستگاری باشد.
در سوره یوسف (ع) آیه 111 به پنج نکته از شیوه های قصه گویی در قرآن می پردازد:
1 ـ قصه های انبیا و گذشتگان محور عبرت و معرفت و درس هستند .
2 ـ قصه ها ی قرآنی ساختگی نیستند و مثل داستان های کتاب ها که ساخته ذهن بشر هستند ولی
قصه های قرآنی بیان واقعیت می باشند.
3 ـ قصه های قرآنی به دور از شک و ثابت شده هستند .
4 ـ نکته های تربیتی که لازم بوده بیان شده است .
5 ـ این قصه ها برای هدایت و رحمت انسان ها می باشند.
با این پنج نکته می توانیم به قصه ها وفادار باشیم .
زبان قصه گویی در سرتا سر دنیای خاکی یک زبان واحد بوده و در عصر حاضر پا به پای فن آوری های جدید که با سرعت پیش می ورد عقب نمانده و این هنر کهن با قدرت می تواند فن آوری نوین را در اختیار خود بیاورد و قصه گو است که با بیان هنرمندانه قصه ی خود مخاطب را از مرز های زمان و مکان عبور
می دهد و به دنیایی با زبان ـ فرهنگ ـ آداب و سنن و … آشنا می سازد و اندیشه ها را با هم پیوند می دهد .
این هنر در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ابزاری ارزشمند برای انتقال و نهادینه کردن مفاهیم تربیتی انسانی در مخاطبین است و نقش بسیار ارزشمندی جهت رشد شخصیت و رفتار کودکان و نوجوانان دارد.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تا به امروز کوشیده تا با برگزاری جشنواره های قصه گویی در سراسر ایران سکاندار این هنر باشد تا این هنر دیرینه به فراموشی سپرده نشده و به نسل های آینده انتقال یابد .
عباس عسکرزاده برگزیده جشنواره های قصه گویی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان گیلان مرکز اسالم
موفق و سربلند باشید
ممنون